مجتمع پزشکی ونوس

تصویر شاخص نویسنده: سونوگرافی کالرداپلر

مجتمع پزشکی ونوس در سال 1400 به عنوان یک مرکز تخصصی درمانی یکپارچه با هدف ارائه خدمات درمانی دقیق و مبتنی بر اصول علمی تاسیس شد که انواع خدمات دندانپزشکی، خدمات پیشرفته رادیولوژی شامل سونوگرافی، ماموگرافی، رادیولوژی فک و دهان و آزمایشگاه را در اختیار بیماران قرار می‌دهد.

۲۴ آبان ۱۴۰۴ توسط رضوان رحیمیان 0 دیدگاه

سونوگرافی کالرداپلر

سونوگرافی کالر داپلر یکی از روش‌های تصویربرداری غیرتهاجمی و پیشرفته پزشکی است که با استفاده از امواج ماورای صوت، جهت و سرعت جریان خون را در عروق بدن به صورت رنگی نمایش می‌دهد و نقش مهمی در تشخیص بیماری‌های قلبی و عروقی، مشکلات کلیوی و کبدی، و حتی ارزیابی سلامت جنین ایفا می‌کند.

تعریف و نحوه عملکرد

در این روش امواج فراصوت به بدن ارسال می‌شوند و پس از برخورد با گلبول‌های خونی بازتاب می‌یابند؛ دستگاه با تحلیل این بازتاب‌ها، وضعیت جریان خون را به صورت رنگی (معمولاً قرمز و آبی بر اساس جهت و سرعت) نشان می‌دهد. این قابلیت، ارزیابی سریع هرگونه انسداد، لخته یا ناهنجاری عروقی را ممکن می‌سازد.

انواع سونوگرافی کالر داپلر

  • نوع ساده کالر داپلر: جریان خون و ساختار بافت را با طیف رنگ نمایش می‌دهد.

  • کالر داپلر اسپکترال: ترکیب تصویر دوبعدی و داده‌های داپلر برای ارزیابی عمیق‌تر شریان‌ها و عروق.

  • داپلر موج پیوسته و موج پالس: به صورت پیوسته یا پالسی سرعت خون را در عروق مشخص می‌کند (برای عروق سطحی یا عمقی).

موارد استفاده و کاربردها

 

  • ​تشخیص لخته خون و انسداد در رگ‌های اندام مختلف مثل پا، کلیه، عروق گردن یا مغز.

  • بررسی نارسایی‌های خونی و اختلالات عملکرد قلب، شریان‌ها و رگ‌های بدن.

  • ارزیابی بیماری‌های کبدی (مانند سیروز یا تومور)، کلیوی، و عروقی محیطی.

  • کنترل سلامت بارداری و عملکرد جفت و جنین.

  • مشاهده رگ‌های واریسی و تشخیص عوامل مؤثر در سکته مغزی.

سونوگرافی کالر داپلر در مقایسه با سایر روش‌های تصویربرداری عروقی مانند آنژیوگرافی، سی‌تی آنژیوگرافی و حتی سونوگرافی معمولی مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارد که باید هنگام انتخاب روش مناسب لحاظ شوند.

مزایای سونوگرافی کالر داپلر

 

  • ​غیرتهاجمی و بدون درد: برخلاف آنژیوگرافی و برخی روش‌های دیگر، نیاز به جراحی، تزریق ماده حاجب یا قرارگیری در معرض اشعه ندارد.

  • ایمنی بالا: هیچ عارضه‌ای نداده و برای بیماران حتی زنان باردار و کودکان قابل استفاده است.

  • نمایش همزمان ساختار و عملکرد: نه تنها تصویر ساختاری رگ‌ها را می‌دهد، بلکه جریان خون، سرعت و جهت آن را نیز نمایش می‌دهد.

  • دقت خوب در تشخیص لخته، انسداد و اختلالات عروقی به خصوص در عروق محیطی.

  • انجام سریع و امکان تکرار چندباره بدون نگرانی از عوارض تجمعی، بر خلاف روش‌هایی مانند سی‌تی یا آنژیوگرافی.

  • هزینه کمتر نسبت به روش‌های پیشرفته‌تر تصویر‌برداری.

محدودیت‌ها و معایب

 

  • ​وابستگی شدید به مهارت و تجربه اپراتور: کیفیت و دقت نتایج به تخصص و مهارت تکنسین بستگی زیادی دارد.

  • محدودیت در بررسی عروق عمیق یا اندام‌های دارای چاقی شدید: عبور امواج فراصوت از بافت‌های ضخیم یا گاز روده‌ای می‌تواند دقت تصویر را کاهش دهد.

  • قدرت کمتری در مقایسه با سی‌تی آنژیوگرافی یا آنژیوگرافی برای شناسایی ضایعات یا رگ‌های خیلی کوچک یا پیچیده.

  • نمایش کمتر دقیق نواحی دارای جریان خون خیلی آهسته یا خیلی سریع (برخی حالات داپلر)، همچنین ممکن است جهت حرکت خون به خوبی توسط برخی مدل‌ها تعیین نشود.

سونوگرافی کالر داپلر بر اساس نیاز بالینی، ایمنی مطلوب و مقرون به صرفه بودنش، انتخاب اول برای بررسی مشکلات شریانی و وریدی سطحی است اما در موارد خاص ممکن است لازم باشد که با روش‌های تصویربرداری پیشرفته‌تر تکمیل شود.

این فناوری به پزشکان کمک کرده که بسیاری از بیماری‌های عروقی و داخلی را زود تشخیص دهند و روند درمان مؤثرتری برنامه‌ریزی کنند.

برای انجام سونوگرافی کالرداپلر به مرکز تصویربرداری پزشکی ونوس مراجعه کنید

۱۴ مهر ۱۴۰۴ توسط رضوان رحیمیان 0 دیدگاه

سونوگرافی واژینال و سرطان دهانه رحم

آیا سونوگرافی روش مناسبی برای تشخیص است؟

مقدمه

سونوگرافی واژینال (Transvaginal Ultrasound یا TVUS) یک روش تصویربرداری غیرتهاجمی است که با قرار دادن یک پروب کوچک و پوشش‌دار در واژن، تصاویر دقیقی از اندام‌های لگنی مانند دهانه رحم، رحم، لوله‌های فالوپ و واژن ایجاد می‌کند. این روش معمولاً در حین معاینه لگنی انجام می‌شود و می‌تواند ضخامت و طول دهانه رحم، جریان خون در اندام‌ها و التهاب‌های احتمالی را بررسی کند. سونوگرافی واژینال برای ارزیابی مشکلات زنانگی مانند کیست‌ها، فیبروم‌ها یا نظارت بر بارداری مفید است، اما نقش محدودی در تشخیص اولیه سرطان دهانه رحم دارد.

نقش سونوگرافی واژینال در تشخیص سرطان دهانه رحم

سونوگرافی واژینال معمولاً برای تشخیص اولیه سرطان دهانه رحم استفاده نمی‌شود، زیرا روش‌های غربالگری ساده‌تر و مؤثرتری مانند تست پاپ اسمیر یا تست HPV وجود دارد. با این حال، پس از تأیید تشخیص سرطان از طریق بیوپسی، این روش می‌تواند در مرحله‌بندی (Staging) سرطان مفید باشد. در این مرحله، سونوگرافی واژینال می‌تواند اندازه تومور، عمق نفوذ آن به بافت‌های اطراف (مانند استروما) و گسترش به نواحی مجاور را ارزیابی کند. برای مثال، سونوگرافی سه‌بعدی واژینال (3D-TVUS) در سرطان‌های پیشرفته محلی، برای تعیین گستردگی تهاجم استفاده می‌شود. همچنین، این روش می‌تواند جریان خون افزایش‌یافته در تومور را نشان دهد و به پزشکان در برنامه‌ریزی درمان کمک کند.

مرحله I: سرطان از لایه پوششی دهانه رحم به بافت‌های عمیق‌تر نفوذ کرده است، اما همچنان فقط در دهانه رحم محدود مانده و به رحم گسترش نیافته است. این سرطان به غدد لنفاوی یا سایر قسمت‌های بدن سرایت نکرده است.

مرحله II: سرطان فراتر از دهانه رحم به نواحی مجاور گسترش یافته است، مانند واژن یا بافت‌های اطراف دهانه رحم (پارامتر)، اما همچنان داخل ناحیه لگنی باقی مانده است. این سرطان به غدد لنفاوی یا سایر قسمت‌های بدن سرایت نکرده است.

مرحله III: تومور به دیواره لگنی گسترش یافته است، و/یا یک سوم پایینی واژن را درگیر کرده است، و/یا باعث تورم کلیه (هیدرونفروز) شده یا عملکرد کلیه را مختل کرده است. غدد لنفاوی درگیر نشده‌اند و گسترش دوردست وجود ندارد.

مرحله IVA: سرطان به مثانه یا رکتوم (راست‌روده) گسترش یافته است و ممکن است به غدد لنفاوی سرایت کرده یا نکرده باشد، اما به سایر قسمت‌های بدن گسترش نیافته است.

مرحله IVB: سرطان به سایر قسمت‌های بدن گسترش یافته است.

محدودیت‌ها و مقایسه با روش‌های دیگر (پاپ اسمیر)

علی‌رغم مزایا، سونوگرافی واژینال نمی‌تواند تغییرات سلولی غیرطبیعی یا پیش‌سرطانی را به طور قابل اعتماد شناسایی کند و برای تشخیص زودهنگام مناسب نیست. در مقایسه با تست پاپ اسمیر، که با جمع‌آوری نمونه سلولی از دهانه رحم و بررسی آن در آزمایشگاه انجام می‌شود، سونوگرافی نقش غربالگری ندارد. تست پاپ اسمیر، همراه با تست HPV (که ویروس عامل اصلی سرطان دهانه رحم را شناسایی می‌کند)، نرخ بقای ۵ ساله را برای موارد موضعی تا ۹۲% افزایش می‌دهد. در صورت نتیجه غیرطبیعی، روش‌هایی مانند کولپوسکوپی (بررسی دقیق دهانه رحم با بزرگ‌نمایی) و بیوپسی برای تأیید تشخیص استفاده می‌شوند. سونوگرافی بیشتر در کنار روش‌هایی مانند MRI یا CT اسکن برای مرحله‌بندی به کار می‌رود.

پیشگیری از سرطان دهانه رحم

سرطان دهانه رحم عمدتاً توسط ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می‌شود، بنابراین پیشگیری بر واکسیناسیون و غربالگری منظم تمرکز دارد. بر اساس راهنمای انجمن سرطان آمریکا (ACS) در سال ۲۰۲۵:

  • واکسیناسیون HPV: توصیه می‌شود افراد از سن ۹ تا ۲۶ سال (و تا ۴۵ سال در موارد خاص) واکسن HPV دریافت کنند. این واکسن از عفونت‌های پرخطر HPV جلوگیری می‌کند و حتی پس از واکسیناسیون، غربالگری منظم ضروری است.
  • غربالگری:
    • از سن ۲۵ سالگی شروع شود.
    • برای سنین ۲۵ تا ۶۵ سال: تست HPV اصلی هر ۵ سال، یا تست ترکیبی HPV و پاپ هر ۵ سال، یا پاپ اسمیر تنها هر ۳ سال.
    • پس از ۶۵ سالگی: اگر غربالگری منظم در ۱۰ سال گذشته طبیعی بوده و سابقه پیش‌سرطانی در ۲۵ سال گذشته وجود نداشته، می‌توان غربالگری را متوقف کرد.
    • برای افراد با سیستم ایمنی ضعیف (مانند بیماران HIV) یا سابقه هورمون DES، غربالگری مکرر‌تر لازم است.
گروه سنیتوصیه غربالگری
۲۱-۲۴ سالغربالگری روتین توصیه نمی‌شود (تمرکز بر واکسیناسیون)
۲۵-۶۵ سالHPV هر ۵ سال، یا ترکیبی هر ۵ سال، یا پاپ هر ۳ سال
بالای ۶۵ سالمتوقف اگر سابقه مناسب وجود داشته باشد

نتیجه‌گیری

سونوگرافی واژینال ابزاری ارزشمند برای ارزیابی و مرحله‌بندی سرطان دهانه رحم است، اما جایگزین غربالگری منظم با تست‌های پاپ و HPV نیست. پیشگیری از طریق واکسیناسیون زودهنگام و غربالگری منظم کلیدی‌ترین گام برای جلوگیری از این بیماری قابل پیشگیری است. زنان باید با پزشک خود برای برنامه‌ریزی شخصی‌شده مشورت کنند. با رعایت این راهنماها، می‌توان موارد را در مراحل اولیه و قابل درمان شناسایی کرد.

۶ مهر ۱۴۰۴ توسط رضوان رحیمیان 0 دیدگاه

آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی

آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی: چیست و چرا انجام می‌شوند؟

در دنیای پزشکی مدرن، روش‌های تصویربرداری و درمانی پیشرفته‌ای مانند آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی نقش مهمی در تشخیص و درمان بیماری‌های قلبی-عروقی ایفا می‌کنند. این روش‌ها به پزشکان کمک می‌کنند تا مشکلات رگ‌های خونی را شناسایی و درمان کنند، که می‌تواند زندگی بیماران را نجات دهد. در این مطلب، به بررسی چیستی این دو روش و دلایل انجام آن‌ها می‌پردازیم.

آنژیوگرافی چیست؟

آنژیوگرافی یک روش تشخیصی است که با استفاده از تصویربرداری (معمولاً اشعه ایکس) و تزریق ماده کنتراست (رنگ) به داخل رگ‌ها، جریان خون در رگ‌های خونی یا قلب را نشان می‌دهد. این روش معمولاً برای بررسی رگ‌های کرونری قلب (کورونری آنژیوگرافی) استفاده می‌شود و می‌تواند انسداد، تنگی یا مشکلات دیگر را تشخیص دهد. در طی این فرآیند، یک لوله نازک (کاتتر) از طریق رگ‌های کشاله ران یا مچ دست وارد بدن می‌شود و ماده کنتراست تزریق می‌گردد تا تصاویر واضحی از رگ‌ها به دست آید.

دلایل انجام آنژیوگرافی

  • تشخیص بیماری‌های قلبی: اغلب برای شناسایی بیماری عروق کرونری (CAD) که در آن رگ‌ها به دلیل تجمع پلاک چربی تنگ یا مسدود می‌شوند، انجام می‌شود. این روش می‌تواند علت درد قفسه سینه، تنگی نفس یا علائم حمله قلبی را مشخص کند.
  • بررسی مشکلات عروقی دیگر: مانند بررسی رگ‌های اندام‌های تحتانی برای تشخیص بیماری‌های عروقی محیطی (PAD).

  • نظارت بر درمان: گاهی برای ارزیابی اثربخشی درمان‌های قبلی یا برنامه‌ریزی جراحی استفاده می‌شود.

    این روش کم‌تهاجمی است و معمولاً در بیمارستان انجام می‌شود، با زمان بازیابی کوتاه.

آنژیوپلاستی چیست؟

آنژیوپلاستی یک روش درمانی است که برای باز کردن رگ‌های تنگ یا مسدود شده استفاده می‌شود. در این فرآیند، یک بالون کوچک از طریق کاتتر وارد رگ می‌شود و باد می‌گردد تا پلاک را فشرده کند و جریان خون را بهبود بخشد. اغلب با قرار دادن استنت (لوله فلزی کوچک) همراه است تا رگ باز بماند. این روش معمولاً بلافاصله پس از آنژیوگرافی انجام می‌شود اگر انسداد تشخیص داده شود.

دلایل انجام آنژیوپلاستی

  • درمان آترواسکلروز: اصلی‌ترین دلیل، درمان تنگی عروق ناشی از تجمع پلاک است که می‌تواند منجر به حمله قلبی یا سکته شود. این روش جریان خون به قلب را بدون نیاز به جراحی باز восстанов می‌کند.
  • بهبود علائم: کاهش درد قفسه سینه (آنژین) و افزایش توانایی فعالیت بدنی در بیماران مبتلا به بیماری‌های قلبی.

  • درمان عروق محیطی: مانند رگ‌های پا برای جلوگیری از زخم‌های مزمن یا قطع عضو در بیماران دیابتی یا سیگاری.

آنژیوپلاستی کم‌تهاجمی است و بیماران معمولاً همان روز یا روز بعد مرخص می‌شوند، اما نیاز به مراقبت‌های پس از عمل مانند مصرف داروهای ضدلخته دارد.

شریان کرونری راست قبل و بعد از آنژیوپلاستی موفق (فلش‌ها).

تفاوت آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی

آنژیوگرافی عمدتاً تشخیصی است، در حالی که آنژیوپلاستی درمانی. اغلب این دو با هم ترکیب می‌شوند: ابتدا آنژیوگرافی برای تشخیص، سپس آنژیوپلاستی برای درمان. هر دو روش ریسک‌هایی مانند خونریزی یا واکنش به کنتراست دارند، اما مزایای آن‌ها در نجات جان بیماران بیشتر است.

روش انجام آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی: بی‌حسی موضعی و آرامش بیمار

آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی معمولاً بدون بیهوشی عمومی و با بی‌حسی موضعی انجام می‌شوند. در این روش‌ها، بیمار هوشیار است، اما ناحیه ورود کاتتر (معمولاً مچ دست یا کشاله ران) با داروی بی‌حسی موضعی بی‌حس می‌شود تا بیمار دردی احساس نکند.

در برخی موارد، به‌ویژه اگر بیمار مضطرب باشد یا روش پیچیده باشد، ممکن است از داروهای آرام‌بخش خفیف استفاده شود تا بیمار آرام‌تر باشد، اما همچنان هوشیار باقی می‌ماند. بیهوشی عمومی به‌ندرت و فقط در شرایط خاص (مثل بیماران بسیار ناپایدار یا کودکان) استفاده می‌شود.

در نهایت، اگر علائم قلبی دارید، با پزشک مشورت کنید. این روش‌ها بخشی از مراقبت‌های پیشرفته پزشکی هستند که می‌توانند کیفیت زندگی را بهبود بخشند.

۲۵ مرداد ۱۴۰۴ توسط رضوان رحیمیان 0 دیدگاه

آزمایش اسپرموگرام

آزمایش اسپرموگرام؛ کلید تشخیص مشکلات باروری مردان

spermogram
آزمایش اسپرموگرام چیست؟

آزمایش اسپرموگرام یک آزمایش تشخیص باروری مردان است که کیفیت و کمیت اسپرم را ارزیابی میکند. این آزمایش معمولا برای بررسی علت ناباروری یا ارزیابی توان باروری مردان انجام میشود.

هدف از انجام آزمایش اسپرموگرام
  • ارزیابی وضعیت باروری مردان

  • تشخیص مشکلات ناباروری مانند کاهش تعداد، تحرک و ناهنجاریهای شکل اسپرم

  • پیگیری نتیجه درمانهای ناباروری

مراحل انجام آزمایش اسپرموگرام

نمونه مایع منی معمولا با تحریک جنسی و انزال در ظرف مخصوص جمعآوری شده و در کمتر از ۱۵ دقیقه برای آزمایش به آزمایشگاه منتقل میشود.

پارامترهای مهم در آزمایش اسپرموگرام
  • حجم مایع منی: معمولا بین ۱.۵ تا ۵ میلیلیتر است.

  • تعداد اسپرم: حداقل ۱۵ میلیون اسپرم در هر میلیلیتر مایع منی طبیعی است.

  • تحرک اسپرم: حداقل ۴۰ درصد اسپرمها باید متحرک باشند.

  • مورفولوژی (شکل اسپرم): درصد اسپرمهای با شکل طبیعی بررسی میشود.

  • سطح pH: معمولا بین ۷.۲ تا ۷.۸ است.

  • وجود سلولهای سفید خون: تعداد زیاد آنها ممکن است نشاندهنده عفونت باشد.

نکات مهم قبل از آزمایش
  • حداقل ۳ روز و حداکثر ۷ روز از آخرین انزال گذشته باشد.

  • نمونهگیری بهتر است در آزمایشگاه انجام شود.

  • از مصرف الکل، سیگار و داروهای خاص ۲۴ ساعت قبل خودداری شود.

  • نمونه باید در دمای بدن و به سرعت به آزمایشگاه منتقل شود.

۹ تیر ۱۴۰۴ توسط رضوان رحیمیان 0 دیدگاه

نکروز دندان

نکروز دندان: علل، تشخیص و درمان

نکروز دندان به معنای مرگ بافت‌های داخلی دندان، به ویژه پالپ (عصب و رگ‌های خونی داخل دندان) است که به دلیل قطع خون‌رسانی و عفونت ایجاد می‌شود و درمان فوری نیاز دارد.

علل نکروز دندان
  • پوسیدگی عمیق دندان: شایع‌ترین علت، عدم رعایت بهداشت دهان و تجمع باکتری‌ها است که باعث نفوذ عفونت به پالپ و نکروز آن می‌شود.
    حفره‌ها و ترک‌های دندان: محل تجمع باکتری‌ها و نفوذ عفونت به داخل دندان.
    آسیب یا ضربه به دندان:
    ضربه‌های شدید می‌تواند رگ‌های خونی پالپ را پاره کرده و باعث مرگ بافت دندان شود.
    عفونت‌های درمان‌نشده و پالپیت مزمن: التهاب طولانی‌مدت پالپ که به مرور به نکروز منجر می‌شود.

علائم نکروز دندان

– درد شدید یا گاهی کاهش درد به دلیل مرگ عصب
– تغییر رنگ دندان (تیره شدن)
– تورم و آبسه در لثه اطراف دندان
– حساسیت به گرما و سرما در مراحل اولیه

درمان نکروز دندان

عصب‌کشی (درمان ریشه): برداشتن پالپ مرده، تمیز کردن و پر کردن کانال‌های ریشه برای حفظ دندان.
کشیدن دندان: در مواردی که دندان قابل نگهداری نباشد.
آنتی‌بیوتیک‌ها: برای کنترل عفونت در صورت نیاز.

اهمیت درمان به موقع

عدم درمان نکروز دندان می‌تواند منجر به عوارض جدی مانند آبسه دندان، عفونت‌های گسترده‌تر در فک، لثه و حتی مشکلات سیستمیک شود که سلامت کلی فرد را تهدید می‌کند.

نکروز دندان یک وضعیت جدی است که نیازمند تشخیص سریع و درمان تخصصی است تا از پیشرفت بیماری و عوارض خطرناک جلوگیری شود. مراجعه به موقع به دندانپزشک و رعایت بهداشت دهان بهترین راه پیشگیری است.

۵ تیر ۱۴۰۴ توسط رضوان رحیمیان 0 دیدگاه

واریس و انواع درمان

انواع واریس و روش های درمانی

Varicose
واریس به شکل‌های مختلفی در رگ‌های بدن به ویژه پاها ظاهر می‌شود و بسته به شدت و محل آن، انواع مختلفی دارد:
  • واریس عنکبوتی: رگ‌های کوچک، پیچ‌دار و قرمز رنگ که بیشتر روی پاها دیده می‌شوند و معمولاً مشکل جدی ایجاد نمی‌کنند.

  • واریس رتیکولر: رگ‌های آبی یا سبز کوچک که ممکن است همراه با احساس گزگز یا سوزش خفیف باشند و معمولاً خطر جدی ندارند.

  • واریس مویرگی: رگ‌های بسیار کوچک که معمولاً مشکل خاصی ایجاد نمی‌کنند و درمان آنها بیشتر به درخواست بیمار انجام می‌شود.

  • واریس ورید صافن بزرگ: بزرگترین سیاهرگ بدن که از مچ پا تا کشاله ران امتداد دارد و واریس در این رگ معمولاً در پشت ران و قسمت بیرونی پاها دیده می‌شود.

  • واریس ورید صافن کوچک: بیشتر پشت مچ پا و پشت زانو را درگیر می‌کند.

  • واریس طنابی: رگ‌های برجسته و درشت که از ریشه اصلی صافن منشا می‌گیرند و ممکن است عوارضی مانند خونریزی، لخته شدن خون و تغییر رنگ پوست ایجاد کنند.

  • واریس متوسط: رگ‌های بزرگ‌تر با رنگ کبودی که در صورت عدم درمان ممکن است مشکلات جدی ایجاد کنند.

  • واریس شدید: با علائمی مانند تغییر رنگ پوست، ورم شدید و زخم‌های پوستی که نیاز به درمان فوری دارد.

انواع درمان واریس

درمان‌های غیرجراحی
  • جوراب واریس: فشار ملایم و یکنواختی به رگ‌ها وارد می‌کند تا گردش خون بهبود یابد و تورم کاهش یابد.

  • اسکلروتراپی: تزریق ماده شیمیایی به داخل رگ‌های واریسی کوچک و متوسط که باعث بسته شدن و از بین رفتن رگ می‌شود. این روش برای واریس عنکبوتی و رگ‌های کوچک بسیار موثر است.

  • فوم اسکلروتراپی: نوعی اسکلروتراپی است که ماده تزریقی به شکل فوم است و برای رگ‌های بزرگ‌تر مانند واریس طنابی کاربرد دارد.

  • لیزر سطح پوست و لیزر درون عروقی (EVLA): لیزر با ارسال انرژی به رگ، باعث بسته شدن آن می‌شود. لیزر درون عروقی برای رگ‌های بزرگ‌تر و لیزر سطحی برای رگ‌های کوچک‌تر استفاده می‌شود.

  • آراف (رادیوفرکانسی): استفاده از امواج رادیوفرکانسی برای گرم کردن و بسته شدن رگ‌های واریسی.

  • چسب واریس: چسب‌های پزشکی که فشار ملایمی به رگ‌ها وارد می‌کنند و گردش خون را بهبود می‌بخشند.

  • داروهای ضد التهاب: کاهش درد و التهاب ناشی از واریس.

درمان‌های جراحی
  • لیگاسیون و استریپینگ: برش و بستن رگ‌های واریسی و تخلیه آنها که برای رگ‌های بزرگ و شدید کاربرد دارد.

  • فلبکتومی: برداشتن رگ‌های کوچک و متوسط از طریق برش‌های کوچک پوست.

  • جراحی اندوسکوپی و پاره کردن وریدهای درگیر: برای موارد پیچیده و شدید واریس.

روش‌های تلفیقی

ترکیبی از روش‌های لیزر، فلبکتومی و اسکلروتراپی برای درمان واریس طنابی برجسته و درشت که عوارض جدی ایجاد می‌کند، به کار می‌رود.

در مجموع، انتخاب روش درمانی بستگی به نوع و شدت واریس، محل آن و شرایط بیمار دارد و مشاوره با پزشک متخصص برای تشخیص دقیق و تعیین بهترین روش درمان ضروری است.

۵ تیر ۱۴۰۴ توسط رضوان رحیمیان 0 دیدگاه

آزمایش HPV

آزمایش HPV چیست و چرا انجام می‌شود؟

HPV

آزمایش HPV یک تست مهم برای شناسایی ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) است که از طریق تماس جنسی منتقل می‌شود و می‌تواند باعث زگیل تناسلی و برخی سرطان‌ها، به ویژه سرطان دهانه رحم شود.

این آزمایش معمولاً برای زنان بالای ۳۰ سال یا کسانی که نتیجه پاپ اسمیر غیرطبیعی داشته‌اند توصیه می‌شود و معمولاً همراه با تست پاپ اسمیر انجام می‌شود تا وجود انواع پرخطر ویروس که ممکن است منجر به تغییرات پیش‌سرطانی یا سرطانی در سلول‌های دهانه رحم شوند، بررسی گردد.

روش انجام آزمایش HPV

نمونه‌برداری از سلول‌های دهانه رحم انجام می‌شود و نمونه‌ها در آزمایشگاه برای شناسایی DNA یا RNA ویروس HPV مورد بررسی قرار می‌گیرند.

این آزمایش می‌تواند سویه‌های کم‌خطر و پرخطر HPV را تشخیص دهد. سویه‌های کم‌خطر معمولاً باعث زگیل تناسلی می‌شوند و به ندرت با سرطان مرتبط هستند، در حالی که سویه‌های پرخطر می‌توانند زمینه‌ساز سرطان‌های دهانه رحم، آلت تناسلی، مقعد، دهان و گلو باشند.

علائم و نشانه‌های HPV

در مردان، زگیل‌ها معمولاً روی آلت تناسلی، کیسه بیضه یا اطراف مقعد ظاهر می‌شوند و در زنان روی فرج، نزدیکی مقعد، گردن رحم و واژن ایجاد می‌شوند. این زگیل‌ها معمولاً بدون درد هستند و به صورت برآمدگی‌ها یا زائده‌های گوشتی دیده می‌شوند.

اهمیت آزمایش HPV

این آزمایش یکی از مؤثرترین روش‌ها برای پیشگیری از سرطان دهانه رحم و شناسایی زودهنگام عفونت HPV است. انجام به موقع آزمایش کمک می‌کند تا خطر بروز سرطان به موقع شناسایی و اقدامات درمانی انجام شود.

 همچنین، در مردان به ویژه کسانی که دارای زگیل تناسلی یا در معرض HIV هستند، آزمایش HPV ممکن است تجویز شود تا از انتقال ویروس جلوگیری شود.

نکات مهم پیش از انجام آزمایش

برای انجام آزمایش HPV معمولاً نیازی به آمادگی خاصی نیست، اما بهتر است دو روز قبل از آزمایش از رابطه جنسی و استفاده از داروها یا شوینده‌های واژینال خودداری شود و آزمایش در دوران قاعدگی انجام نشود تا نمونه‌گیری بهتر صورت گیرد.

۵ تیر ۱۴۰۴ توسط رضوان رحیمیان 0 دیدگاه

اهمیت ماموگرافی سالیانه

اهمیت و مزایای غربالگری سالیانه ماموگرافی

ماموگرافی یکی از مهم‌ترین و مؤثرترین روش‌های غربالگری برای تشخیص زودهنگام سرطان پستان است که نقش حیاتی در حفظ سلامت زنان ایفا می‌کند. این روش با استفاده از اشعه ایکس با دوز پایین، تصاویر دقیقی از بافت پستان تهیه می‌کند و می‌تواند تغییرات غیرطبیعی و تومورهای کوچک را قبل از بروز علائم قابل مشاهده شناسایی کند.
mammography
چرا ماموگرافی سالیانه مهم است؟
  • تشخیص زودهنگام سرطان: ماموگرافی می‌تواند سرطان‌های کوچک و تغییرات بافتی غیرطبیعی را در مراحل اولیه شناسایی کند، زمانی که درمان آسان‌تر و مؤثرتر است و احتمال حفظ بافت سالم پستان بیشتر می‌شود.

  • کاهش خطر مرگ ناشی از سرطان پستان: انجام منظم ماموگرافی غربالگری، به ویژه برای زنان بالای 40 سال، می‌تواند خطر مرگ ناشی از سرطان پستان را به طور قابل توجهی کاهش دهد. این کاهش خطر در گروه‌های سنی مختلف متفاوت است و در زنان 60 تا 69 سال بیشترین اثر را دارد.

  • ایجاد خط پایه برای پیگیری سلامت پستان: ماموگرافی سالیانه به پزشک کمک می‌کند تا تغییرات طبیعی و غیرطبیعی بافت پستان را در طول زمان بهتر تشخیص دهد و تصمیم‌گیری‌های درمانی دقیق‌تری انجام دهد.

  • کاهش اضطراب و اطمینان از سلامت: نتایج طبیعی ماموگرافی می‌تواند اطمینان خاطر برای زنان ایجاد کند و در صورت مشاهده ناهنجاری، امکان پیگیری سریع و درمان به موقع فراهم می‌شود.

چه کسانی باید ماموگرافی انجام دهند؟
  • توصیه می‌شود همه زنان بالای 40 سال سالیانه ماموگرافی غربالگری انجام دهند.

  • در صورت وجود عوامل خطر یا سابقه خانوادگی سرطان پستان، ممکن است پزشک انجام ماموگرافی را زودتر یا با فواصل کوتاه‌تر توصیه کند.

نکات مهم برای انجام ماموگرافی
  • زمان مناسب: بهترین زمان انجام ماموگرافی هفته اول پس از شروع قاعدگی است، زیرا در این زمان پستان‌ها حساسیت کمتری دارند و تصویر واضح‌تری به دست می‌آید.

  • آمادگی قبل از انجام: قبل از ماموگرافی، از استفاده عطر، دئودورانت یا پودر در ناحیه زیر بغل و سینه خودداری کنید تا کیفیت تصویر کاهش نیابد.

  • رعایت دستورات کادر پزشکی: همکاری در نحوه قرارگیری و ثابت ماندن در زمان تصویربرداری به کیفیت بهتر تصویر و کاهش نیاز به تکرار کمک می‌کند.

  • اطلاع‌رسانی به پزشک: اگر باردار هستید یا سابقه حساسیت به اشعه دارید، حتماً به پزشک اطلاع دهید.

  • انجام در مراکز معتبر: انتخاب مراکز مجهز با دستگاه‌های پیشرفته و کادر متخصص باعث افزایش دقت و ایمنی انجام ماموگرافی می‌شود.

۳ تیر ۱۴۰۴ توسط رضوان رحیمیان 0 دیدگاه

معرفی رادیولوژی و انواع آن

رادیولوژی و انواع آن:

اشعه رادیولوژی یا اشعه ایکس ابزاری بسیار کاربردی و مهم در پزشکی است که به کمک آن می‌توان تصاویر دقیقی از داخل بدن تهیه کرد و بیماری‌ها و مشکلات مختلف را تشخیص داد.
این اشعه در انواع تصویربرداری‌های پزشکی مانند رادیوگرافی ساده، ماموگرافی، سی‌تی‌اسکن (CT اسکن) و رادیوسکوپی به کار می‌رود.
x ray

 

کاربردهای اصلی اشعه ایکس در پزشکی
  • تشخیص شکستگی‌ها و دررفتگی‌های استخوان و مفاصل

  • بررسی پوسیدگی و مشکلات دندانی

  • تشخیص بیماری‌های ریوی مانند ذات‌الریه و سرطان ریه

  • ماموگرافی برای غربالگری سرطان پستان

  • تصویربرداری از شکم برای تشخیص انسداد روده، سنگ کلیه و اجسام خارجی بلعیده شده

  • نظارت بر بیماری‌های مزمن مانند آرتریت و پوکی استخوان

میزان ایمنی و محدودیت‌ها

تصویربرداری با اشعه ایکس در دوزهای معمول و با رعایت استانداردهای ایمنی کاملاً ایمن و بی‌خطر است. میزان اشعه‌ای که در این روش‌ها به بدن وارد می‌شود بسیار کم است و معمولاً معادل دوز تابش طبیعی محیط طی چند روز یا چند هفته است. این دوزها به گونه‌ای تنظیم می‌شوند که کمترین میزان تابش لازم برای گرفتن تصویر با کیفیت کافی استفاده شود.

در مواردی که دوزهای بالاتر استفاده می‌شود، مانند سی‌تی‌اسکن، رعایت نکات ایمنی و محدود کردن تعداد دفعات تصویربرداری اهمیت دارد. همچنین در زنان باردار و کودکان حساسیت بیشتری وجود دارد که باید با اطلاع‌رسانی به پزشک و انتخاب روش‌های جایگزین در صورت امکان، ایمنی حفظ شود.

نکات مهم برای انجام تصویربرداری ایمن
  • اطلاع‌رسانی به پزشک: پیش از انجام تصویربرداری، حتماً وضعیت بارداری، حساسیت‌ها و بیماری‌های خاص خود را به پزشک اطلاع دهید.

  • استفاده از تجهیزات محافظتی: روپوش‌های سربی و محافظ‌های تیروئید و چشم در صورت نیاز استفاده شوند تا بخش‌های حساس بدن محافظت شود.

  • حذف اشیاء فلزی: جواهرات، عینک و اشیاء فلزی قبل از تصویربرداری برداشته شوند تا کیفیت تصویر بهتر شود.

  • رعایت دستورات کادر درمانی: نحوه قرارگیری و تنفس در زمان تصویربرداری طبق دستورالعمل‌ها انجام شود تا نیاز به تکرار کاهش یابد.

  • انتخاب مراکز مجهز: انجام تصویربرداری در مراکز معتبر با دستگاه‌های پیشرفته و تنظیم دقیق دوز اشعه باعث افزایش ایمنی می‌شود.

  • محدود کردن تعداد تصویربرداری‌ها: تصویربرداری تنها در صورت ضرورت و با تجویز پزشک انجام شود تا میزان تابش به حداقل برسد.