ارتودنسی شاخهای تخصصی از دندانپزشکی است که به تشخیص، پیشگیری و درمان ناهنجاریهای دندانی و فکی میپردازد. هدف آن اصلاح نامرتبی دندانها، ناهماهنگیهای فکی، و بهبود ظاهر و عملکرد دندانها است. در ارتودنسی، با استفاده از ابزارهای ثابت یا متحرک مانند براکتها و سیمها، دندانها به مرور زمان به موقعیت درست خود هدایت میشوند.
مراحل انجام ارتودنسی
معاینه و تشخیص اولیه: دندانپزشک یا متخصص ارتودنسی وضعیت دندانها و فکها را با معاینه و گرفتن عکسهای رادیولوژی بررسی میکند.
برنامهریزی درمان: بر اساس شدت ناهنجاری، برنامه درمانی متناسب طراحی میشود. این برنامه شامل نوع ارتودنسی (ثابت یا متحرک)، زمانبندی جلسات و مراحل درمان است.
قرار دادن دستگاه ارتودنسی: براکتها توسط چسب مخصوص به دندانها متصل میشوند و سیمها روی آنها قرار میگیرند.
تنظیمات دورهای: طی جلسات منظم، متخصص سیمها را تنظیم میکند تا دندانها به تدریج جابجا شوند.
پایان درمان و برداشتن دستگاه: بعد از رسیدن به نتایج مطلوب، دستگاه برداشته میشود.
استفاده از ریتینر: برای حفظ جای دندانها بعد از درمان، ریتینر (دستگاه نگهدارنده) به بیمار داده میشود تا از برگشت دندانها به حالت اولیه جلوگیری کند.
این مراحل ممکن است بسته به نوع و شدت مشکل دندانی و فکی متفاوت باشد و مدت زمان درمان معمولاً بین چند ماه تا چند سال متغیر است.
مدت زمان درمان ارتودنسی
طول دوره درمان ارتودنسی بسته به شدت نامرتبی دندانها، شرایط فک، سن بیمار و نوع درمان (ثابت یا نامرئی) متفاوت است.
به طور کلی:
مدت درمان ارتودنسی بین ۱۲ تا ۳۶ ماه (۱ تا ۳ سال) طول میکشد.
در بیشتر بیماران، دوره معمول درمان حدود ۱۸ تا ۲۴ ماه است (حدود ۱/۵ تا ۲ سال).
در برخی موارد خفیف، ممکن است درمان فقط ۶ تا ۱۲ ماه طول بکشد، و در موارد پیچیده تا ۳ سال یا بیشتر ادامه دارد.
درمان ارتودنسی معمولاً شامل حدود ۱۵ تا ۳۰ جلسه مراجعات دورهای است.
مدت و فواصل جلسات مراقبت:
بیماران معمولاً هر ۴ تا ۸ هفته (ماهانه یا کمی بیشتر) برای تنظیم سیمها و براکتها مراجعه میکنند.
هر جلسه حدود ۳۰ تا ۴۵ دقیقه طول میکشد.